|
Demi is nu een echte dreumes en er komt dus weer een nieuwe en spannende tijd aan voor Demi maar ook voor ons als ouders! Hieronder informatie over de ontwikkeling van een druemes, wij vonden het erg leuk om te lezen en weten weer iets meer over wat ons te wachtens staat!! |
|
Lichamelijk
De gemiddelde dreumes van een jaar kan staan en soms zijn de eerste voorzichtige stapjes al gezet. Hij is zich volledig bewust van zijn omgeving en nieuwsgierig naar alles wat hij ziet. Dit is een goed gegeven want juist die nieuwsgierigheid zorgt ervoor dat hij zich ontwikkeld en elke dag nieuwe dingen leert. Je moet hem hier niet in remmen maar het is wel van belang dat je heel alert blijft. Je mag hem geen moment uit het oog verliezen want zelfs als je denkt dat je alle gevaarlijke dingen hoog en veilig hebt opgeborgen, weet de kleine onderzoeker nog wel iets te vinden waarvan de gevolgen niet te overzien zijn.
Toch is het niet zinvol om alles weg te halen, hij kan best wel leren dat er dingen zijn waar hij niet aan mag komen. Dat moet je natuurlijk niet oefenen met een kop hete thee, maar die plant op de salontafel mag best blijven staan. Zelfs de meest hardleerse en koppige dreumes weet na 1000 x drommels goed wat “nee” en “bah” betekent. Dit is best een vermoeiende periode die heel wat van je geduld vergt, maar als je dit volhoudt dan zal je zien dat het steeds makkelijker gaat en je kind steeds sneller het “nee” zal accepteren. Er zijn immers nog zoveel andere dingen die ook spannend zijn.
Geestelijk
Ook al kan hij nog niet goed praten, geestelijk is de dreumes al veel verder dan dat je op het oog zou vermoeden. Je kunt hem rustig van alles vertellen, hij begrijpt meer dan je denkt. De tijd van “oekiepoekie” (sommige mensen praten graag op deze manier tegen babies) is nu echt voorbij. Ofschoon je woordkeuze natuurlijk eenvoudig gehouden moet worden, kun je op een normale, “volwassen” manier tegen je kind praten.
Brokkenpiloten
Sommige kleintjes kan je rustig in een hoek met een berg knuffels en veilig speelgoed laten zitten, andere dreumesen zijn zelfs in de box nog in staat om brokken te maken. Het is niet anders, je kunt niet altijd voorkomen dat je kind zich bezeerd. Het hoort erbij, als je dreumes niet weet wat pijn is, zal hij “au” ook nooit begrijpen. Wanneer je hem altijd opvangt, zal hij ook niet leren vallen. Je hebt er nu eenmaal brokkenpiloten bij, het is niet anders. Je kunt het niet altijd voorkomen en sommige kinderen moeten zich eerst 10 x stoten voor ze doorhebben dat die tafel hard is.
Eigenwijs
Elke dreumes heeft een eigen willetje. Allemaal. Een doortastende dreumes die perse die bloem in dat mooie boeket wil pakken, zal niet rusten voor het hem gelukt is. Jou “nee” zal hem misschien voor een moment weerhouden (en soms zelfs dat niet), als hij de vaas heeft omgetrokken en hij onder het bloemenwater zit, zal hij pas echt begrijpen wat je met je “nee” bedoelde. Je mag dan best boos worden, zelfs een tikje op zijn vingers is helemaal niet zo erg. Daar krijgt hij geen trauma van, erger is het wanneer hij hetzelfde doet met een lepeltje dat in een kop met hete thee zit. Een boze reactie op zijn actie begrijpt hij heel goed. Maak ook niet de veelgemaakte fout de, om jouw boosheid verdrietige, dreumes meteen weer te troosten; je geeft daarmee tegenstrijdige signalen af die hem heel andere dingen leert dan je bedoeling is. Het standje stelt niet zoveel voor dus wat hij gedaan heeft zal in zijn ogen dan vast niet zo erg zijn. Of, nog erger, hij krijgt door dat jouw boosheid voor jou nog moeilijker is dan voor hem, binnen de kortste keren zal hij daar gebruik (lees misbruik) van maken.
Zelfstandig
De motorische ontwikkeling van je dreumes gaat in deze fase razendsnel. Doordat hij ontdekt dat hij steeds meer kan, zal hij ook steeds meer zelf willen doen. Aan het eind van de dreumesfase zal je dan ook je kleintje steeds vaker “sefdoen” horen roepen. Eén van die dingen die ze erg interessant vinden is zelf eten en drinken. Nu is zelf drinken uit een fles of een tuimelbeker niet zo’n probleem maar zelf de lepel hanteren kan nog wel eens voor de nodige bende zorgen. Toch is het belangrijk dat je af en toe de tijd neemt om je kleintje zelf te laten eten. Wanneer je kind daar niet naar taalt heb je mazzel maar anders zal je af en toe wat meer moeten schoonmaken. Door het kind toe te staan het zelf te proberen, stimuleer je zijn hang naar zelfstandigheid en het nemen van eigen initiatieven.
(Bron: www.infonu.nl)
